13 Aralık 2010 Pazartesi

Geceler yine karanlık....

Fotoğraf: Eszter Vály
  Tam bitmiş dersin ki,yeniden başlar hayat....
  Tam durmuş dersin ki devam ediverir zaman....
     Bu gülerde,
  bir şarkı söylüyorum,
durması gereken kanayan yaralarıma.
   Bu günlerde,
 bir şiir yazıyorum durması geciken gitmeler...
   Bu günlerde,
bir düş kuruyorum,
yolunu bulamamış umutsuzluklarıma.
 
              (...)
Dur! "Sakın gelme, tehlikeli! "deme bana…
Sus!"Sakın hasretinim "deme sana…
Hayır, hep kilit vur dudaklarına
"Masum, ürkek savunmasız geldim
Annemden aldığın merhametle sar beni" deme bana…
Yorgunum bu gece sensizlikten

Yorgunum belki de hayatın bana çektirdiklerinden...
Yorgunum işte,Bin bir soru işaretinden geçmekten…
Şimdi "mutlu "olduğunu söyle bana!"Böylesi daha iyi" de!
Git git ama...adına bestelediğim tüm melodilerimi geri ver bana,
sana ait hiç birşeyim kalmasın ne yanında...ne de hayatında...



3 yorum:

Profösör dedi ki...

Ayrılık yalnızlıkla buluştuğunda, kendini bir kuru yaprak gibi rüzgarın önünde, bir o yana, bir bu yana sürüklenirsin. Kader bu ya; uçurumun tam kenarında soluklanırsın. Nefes alış verişlerinle bir umut ışığını yakalayıverirsin. Yaşamaya dair. Tekrar sevmeye dair. Sevgiyle dostluğa dair. Paylaşmaya dair.

Profösör dedi ki...

Ayrılık yalnızlıkla buluştuğunda, kendini bir kuru yaprak gibi rüzgarın önünde, bir o yana, bir bu yana sürüklenirsin. Kader bu ya; uçurumun tam kenarında soluklanırsın. Nefes alış verişlerinle bir umut ışığını yakalayıverirsin. Yaşamaya dair. Tekrar sevmeye dair. Sevgiyle dostluğa dair. Paylaşmaya dair.

marjinal kız dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.